نيّت ايشان آن است كه اگر در دنيا مخلّد باشند هميشه ( معصيت خدا « 1 » بكنند . و بهشتيان از براى آن در بهشت مخلّد خواهند بود كه « 2 » نيّت ايشان آن است كه اگر در دنيا مخلّد باشند هميشه ) « 3 » طاعت خداى عزّ وجلّ « 4 » بكنند . پس هريك از اين دو به حسب نيّت مخلّد خواهند بود . بعد از آن اين آيه را تلاوت نمودند : « قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ » « 5 » و فرمودند : يعنى هر كسى عمل بر نيّت خود مىكند « 6 » . و نيز آن حضرت فرمودند : هركه بشنود ثواب بر « 7 » عملى را « 8 » و آن عمل را بجاى آورد آن ثواب به آن خواهد رسيد اگرچه آن چنان نباشد كه به وى رسيده « 9 » . و از معناهايى كه در حديث مشهور گفته‌اند آن است كه : از براى آن نيّت بهتر است از عمل كه نفع عمل موقوف بر نيّت است و عكس نيست . و از براى آن است كه غرض اصلى از عمل متأثّر شدن قلب است به ميل به خدا نمودن و از غير خدا منحرف شدن ، چنانچه در قرآن مجيد فرموده : « لَنْ يَنالَ اللَّهَ لُحُومُها وَ لا دِماؤُها وَ لكِنْ يَنالُهُ التَّقْوى مِنْكُمْ » « 10 » يعنى گوشت و خون قربانى به خدا نمىرسد بلكه آنچه به خدا مىرسد پرهيزكارى و خوش نيّتى شماست . آيا نمىبينى كه هرگاه مردى با زن خود جماع كند [ m . b 94 ] به گمان زن ديگران البته گنه « 11 » كار خواهد بود و هرگاه با زن ديگرى جماع كند به گمان زنِ خود گنه‌كار نخواهد بود . و متأثّر شدن حالتى است از حالات قلب و به اين سخن معناى حديثى كه آن حضرت فرمودند مىتوان دانست . و مضمون حديث آن است كه : هركه نيّت عمل

--> ( 1 ) . a + ى عزّ وجلّ را . ( 2 ) . a - كه . ( 3 ) . ميان پرانتز از s افتاده است . ( 4 ) . a + را . ( 5 ) . اسراء : 84 . ( 6 ) . الكافي 2 : 85 ح 5 . ( 7 ) . بر / s a هر . ( 8 ) . s - را . ( 9 ) . الكافي 2 : 87 ح 1 . ( 10 ) . حجّ : 37 . ( 11 ) . گنه / a s گناه .